اسان گرفتن در جدول

در جدول های فارسی، «اسان گرفتن» یا شکل درست تر آن «آسان گرفتن» به معنی سخت نگرفتن، مدارا کردن و سهل گرفتن است. پاسخ های ذخیره شده برای این عنوان تساهل و تسمح هستند.

چرا جواب «تساهل، تسمح» است؟

تساهل از ریشه سهل می آید و به معنی آسان گرفتن، سهل گرفتن و سخت گیری نکردن است. وقتی کسی در رفتار، قضاوت یا برخورد خود نرمی نشان می دهد و مسئله ای را دشوار و سخت نمی گیرد، می توان از تساهل سخن گفت.

تسمح نیز با خانواده واژگانی سماحت و سمح مرتبط است و به آسان گرفتن، گشاده دستی، نرمی و مدارا نزدیک می شود. در جدول ها، شکل کوتاه «تسمح» ممکن است به عنوان پاسخ برای آسان گرفتن بیاید، هرچند در کاربرد روزمره امروز، «تسامح» شناخته شده تر است.

تساهل یعنی چه؟

تساهل در فارسی هم در معنی مثبت به کار می رود و هم گاهی در معنی منفی. در معنی مثبت، یعنی مدارا، تحمل و سخت نگرفتن در برابر رفتار یا عقیده دیگران. در معنی منفی، ممکن است به سهل انگاری، بی دقتی یا جدی نگرفتن کاری مهم نزدیک شود.

برای حل جدول، معنی عمومی تر مهم است: آسان گرفتن و نرم برخورد کردن. بنابراین اگر سرنخ «آسان گرفتن»، «سهل گرفتن»، «مدارا» یا «رواداری» باشد، تساهل یکی از اولین پاسخ هاست.

تسمح و تسامح چه فرقی دارند؟

تسامح واژه ای بسیار آشنا در فارسی است و معمولاً همراه با تساهل می آید: «تساهل و تسامح». تسامح به مدارا، آسان گرفتن، چشم پوشی و بزرگ منشی نزدیک است. تسمح از نظر ریشه با همین خانواده مرتبط است، اما در فارسی امروز کمتر از تسامح به گوش می رسد.

در جدول، گاهی طراح به دلیل تعداد خانه ها یا سنت واژه های لغوی، «تسمح» را به جای «تسامح» می آورد. پس اگر پاسخ ذخیره شده «تسمح» است، آن را باید به عنوان یک جواب جدولی بپذیریم، اما در توضیح معنایی بهتر است بدانیم با تسامح و سماحت هم خانواده است.

گزینه های نزدیک در جدول

برای سرنخ آسان گرفتن، چند واژه نزدیک و هم خانواده در جدول ها دیده می شود. تفاوت اصلی آن ها در لحن و تعداد حروف است.

تسامح

تسامح واژه ای رایج برای مدارا و آسان گرفتن است. در بسیاری از متن ها، «تساهل و تسامح» با هم می آیند و به رواداری، تحمل و سخت نگرفتن اشاره می کنند. اگر تعداد خانه ها شش باشد یا حروف تقاطعی با الف میانی بخواند، تسامح گزینه مهمی است.

مسامحه

مسامحه نیز به آسان گرفتن و فروگذاشتن نزدیک است، اما در فارسی امروز گاهی بار منفی دارد؛ یعنی کوتاهی کردن، جدی نگرفتن یا با اهمال از کنار کاری گذشتن. در جدول های لغوی، مسامحه همچنان از گزینه های نزدیک آسان گرفتن است.

مدارا و اغماض

مدارا یعنی نرمش و سازگاری در رفتار. اغماض یعنی چشم پوشی کردن از خطا یا سخت نگرفتن درباره چیزی. هر دو با آسان گرفتن هم معناهای نزدیکی دارند، اما همیشه جای تساهل و تسمح نمی نشینند.

چطور جواب درست را تشخیص بدهیم؟

نمونه های کاربردی

در جمله «در این کار زیاد تساهل نکن»، تساهل ممکن است به معنی سهل انگاری و کم دقتی باشد. در جمله «با مخالفان خود با تساهل رفتار کرد»، معنای مثبت مدارا و تحمل پررنگ تر است. در عبارت «تساهل و تسامح»، معمولاً منظور رواداری، تحمل و سخت نگرفتن در روابط اجتماعی است.

برای جدول، مهم ترین نکته این است که همه این واژه ها به یک میدان معنایی نزدیک اند: آسان گرفتن، گذشت کردن، نرمش نشان دادن و سخت نگرفتن. پاسخ ذخیره شده این عنوان به صورت «تساهل، تسمح» آمده و باید همان را جواب اصلی دانست.

سرنخ های مشابه

اگر در جدول با سرنخ هایی مانند «سهل گرفتن»، «مدارا کردن»، «رواداری»، «آسان گیری»، «چشم پوشی»، «سخت نگرفتن»، «مسامحه»، «تحمل» یا «نرمی در رفتار» روبه رو شدید، تساهل، تسامح، تسمح، مدارا و اغماض را در کنار هم بررسی کنید.

جمع بندی پاسخ