در جدول، «سمیع» معمولاً به معنی کسی یا چیزی است که میشنود. برابر فارسی و رایج آن «شنوا» است؛ واژهای کوتاه و روشن که در جدولهای فارسی برای این سرنخ بسیار زیاد استفاده میشود.
جواب سمیع در جدول: شنوا
«شنوا» پاسخ چهارحرفی این سرنخ است و معنی ساده و مستقیم واژه عربی «سمیع» را میرساند.
اگر جدول شما چهار خانه دارد، «شنوا» را نخستین گزینه بدانید. اگر خانهها یا حروف متقاطع متفاوت باشند، ممکن است پاسخهایی مانند «سامع»، «نیوشا»، «شنونده»، «مستمع»، «اصم» یا «ناشنوا» برای سرنخهای نزدیک مطرح شوند.
معنی سمیع چیست؟
«سمیع» واژهای عربی و به معنی شنوا، شنونده یا کسی است که صدا را میشنود. در فارسی نیز این کلمه هم به عنوان صفت معمولی و هم در ترکیبهای دینی و ادبی به کار میرود. در جدول، طراح معمولاً به همین معنی لغوی و ساده توجه دارد و پاسخ «شنوا» را میخواهد.
تعداد حروف جواب
«شنوا» چهار حرف دارد: ش، ن، و، ا. اگر خانههای جدول چهارحرفی هستند و سرنخ فقط «سمیع» است، پاسخ «شنوا» کاملاً مناسب است. اگر سرنخ به شکل «شنونده» آمده باشد یا تعداد خانهها بیشتر باشد، باید به گزینههای بلندتر توجه کرد.
تفاوت شنوا با شنونده
«شنوا» بیشتر یک صفت است؛ یعنی کسی که توان شنیدن دارد یا گوشش میشنود. «شنونده» میتواند به کسی اشاره کند که در حال گوش دادن است. در جدول، برای سرنخ «سمیع» معمولاً «شنوا» میآید، اما برای سرنخهایی مثل «گوشدهنده»، «مخاطب سخن» یا «کسی که میشنود»، «شنونده» هم ممکن است مطرح شود.
تفاوت سمیع با سامع و مستمع
«سامع» همخانواده و به معنی شنونده است، اما در جدول به عنوان پاسخ عربیتر دیده میشود. «مستمع» به کسی گفته میشود که با قصد و توجه گوش میدهد، مانند شنونده سخنرانی. پس اگر سرنخ فقط «سمیع» باشد، پاسخ اصلی «شنوا» است؛ اگر سرنخ «شنونده عربی» یا «گوشدهنده» باشد، سامع و مستمع هم ارزش بررسی دارند.
نیوشا یعنی چه؟
«نیوشا» واژهای فارسی و ادبی برای شنوا، شنونده یا کسی است که گوش میسپارد. این کلمه در جدولها گاهی برای سرنخهایی مانند «شنوا فارسی»، «گوشدهنده ادبی» یا «شنونده کهن» میآید. اما برای «سمیع در جدول»، پاسخ رایجتر و سادهتر همان «شنوا» است.
متضاد سمیع در جدول
متضاد «سمیع» میتواند «ناشنوا» یا «اصم» باشد. «ناشنوا» فارسی و روشن است، در حالی که «اصم» واژهای عربی و کوتاهتر برای کر یا ناشنواست. اگر سرنخ جدول «متضاد سمیع»، «کر عربی» یا «ناشنوای عربی» باشد، ممکن است «اصم» جواب باشد.
سمیع یعنی شنوا؛ اصم یعنی ناشنوا. این تقابل در جدولهای واژگانی زیاد استفاده میشود.
سمیع به عنوان صفت الهی
«سمیع» در متون دینی از صفات خداوند نیز هست و در این کاربرد به معنی آگاه به همه صداها، رازها و دعاهاست. اما در جدول، مگر اینکه سرنخ بهطور خاص «از صفات خدا» یا «السمیع» را بیاورد، معمولاً منظور همان معنی لغوی است و جواب «شنوا» خواهد بود.
دامهای املایی و معنایی
گاهی «سمیع» با واژههایی مثل «سریع» اشتباه گرفته میشود. «سریع» یعنی تند و شتابان و هیچ ربطی به شنیدن ندارد. «سنیع» نیز واژهای متفاوت و به معنی بلندمرتبه یا رفیع است. همچنین اگر سرنخ «السمیع» باشد، ممکن است طراح به صفت الهی اشاره کند، نه فقط برابر فارسی «شنوا».
روش سریع حل این سرنخ
اول تعداد خانهها را ببینید. اگر چهار خانه است، «شنوا» را امتحان کنید. سپس حروف متقاطع را بررسی کنید؛ اگر حرف اول «ش» یا پایان واژه «ا» درآمد، پاسخ تقویت میشود. اگر خانهها سه، پنج یا شش حرفی باشند، سراغ اصم، نیوشا، مستمع یا ناشنوا بروید.
چرا «شنوا» از «سامع» رایجتر است؟
هر دو واژه از نظر معنی به شنیدن مربوطاند، اما جدولهای عمومی معمولاً پاسخ فارسیتر و آشناتر را ترجیح میدهند. «شنوا» برای بیشتر حلکنندگان روشن است و به صورت مستقیم برابر «سمیع» مینشیند. «سامع» بیشتر در جدولهایی دیده میشود که سرنخ عربیتر باشد یا خود طراح بخواهد پاسخ همریشه عربی بدهد.
کاربرد سمیع در نامها و ترکیبها
«سمیع» گاهی در نامهای افراد یا ترکیبهای دینی نیز دیده میشود، اما این کاربردها در جدول نباید شما را از معنی اصلی دور کنند. اگر سرنخ فقط یک کلمه است و میگوید «سمیع»، طراح معمولاً معنی لغوی را میخواهد، نه توضیح یک نام خاص. بنابراین جواب کوتاه و عملی همان «شنوا» است.
چند سرنخ نزدیک برای تمرین
اگر در جدول با «دارای حس شنوایی» روبهرو شدید، جواب میتواند «شنوا» باشد. اگر سرنخ «گوش سپارنده» یا «شنونده سخنرانی» باشد، «مستمع» هم محتمل است. اگر «کر عربی» یا «متضاد سمیع» نوشته شده باشد، جواب به سمت «اصم» میرود. این تمرینهای کوچک باعث میشود در جدولهای بعدی سریعتر بین واژههای شبیه انتخاب کنید.
پاسخ سمیع در جدول، کلمه شنوا است. این جواب چهارحرفی معنی ساده و رایج «سمیع» را میرساند و در جدولهای فارسی برای این سرنخ استانداردترین انتخاب است.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد!