اگر در جدول با سرنخ «اجازه نامه» روبهرو شدهاید، پاسخ اصلی این عنوان «جواز» است. جواز یعنی اجازه رسمی، پروانه یا سندی که انجام کاری را مجاز میکند؛ مثل جواز کسب، جواز ساخت یا جواز عبور.
«جواز» از چهار حرف ج، و، ا و ز ساخته میشود. اگر خانههای جدول چهار تاست و سرنخ به اجازه رسمی یا نوشتهای برای انجام کاری اشاره دارد، «جواز» یکی از دقیقترین پاسخهاست.
چرا جواب «جواز» است؟
اجازهنامه یعنی نوشته، سند یا مجوزی که به دارنده اجازه انجام کاری را میدهد. «جواز» دقیقا همین مفهوم را دارد و در فارسی برای انواع اجازههای رسمی به کار میرود. در جدول کلمات، طراح معمولا به دنبال واژه کوتاه و فرهنگلغتی است؛ بنابراین به جای خود عبارت بلند «اجازه نامه»، پاسخ فشرده و چهارحرفی «جواز» مینشیند.
تفکیک پاسخ
جواز = ج + و + ا + ز. این پاسخ چهار حرف دارد و با «ج» شروع میشود. اگر حرف آخر از تقاطعها «ز» باشد، احتمال آن بیشتر هم میشود.
معنی جواز چیست؟
جواز در کاربرد عمومی به معنی اجازه، رخصت، پروانه یا مجوز رسمی است. وقتی میگوییم «جواز کسب»، منظور سندی است که اجازه فعالیت اقتصادی میدهد. وقتی میگوییم «جواز ورود» یا «جواز عبور»، منظور اجازه وارد شدن یا گذشتن از جایی است. همین معنای رسمی و سندی، آن را با سرنخ «اجازه نامه» کاملا هماهنگ میکند.
جواز یا مجوز؟
«جواز» و «مجوز» بسیار نزدیکاند و هر دو چهار حرف دارند. در بسیاری از کاربردها میتوانند هممعنی باشند، اما در جدول، پاسخ ذخیرهشده این عنوان «جواز» است. «مجوز» بیشتر حس عام و امروزی دارد؛ یعنی هر چیزی که کاری را مجاز میکند. «جواز» بیشتر به خود اجازهنامه یا سند رسمی نزدیک است.
۴ حرفی؛ پاسخ اصلی این سرنخ و نزدیک به معنی اجازهنامه رسمی.
۴ حرفی؛ جایگزین رایج، اما در این عنوان پاسخ اصلی ذخیرهشده نیست.
تفاوت با پروانه، اذن و روادید
چند واژه دیگر هم به فضای اجازه و اجازهنامه نزدیکاند، اما هر کدام کاربرد خاص خود را دارند. «پروانه» معمولا برای سند رسمی و تخصصی به کار میرود؛ مانند پروانه وکالت یا پروانه ساخت. «اذن» بیشتر به اجازه و رضایت گفته میشود و لزوما به معنی سند مکتوب نیست. «روادید» هم همان ویزا یا اجازه ورود به کشور دیگر است و در بافت سفر به کار میرود.
در شمارش فارسی، «پروانه» شش حرف دارد: پ، ر، و، ا، ن، ه. «روادید» نیز شش حرف دارد. «رخصت» و «اجازه» پنجحرفیاند و اگر جدول شما چهار خانه دارد، معمولا کنار میروند. برای چهار خانه، جواز و مجوز مهمترین گزینهها هستند.
چه زمانی روادید جواب میشود؟
اگر سرنخ فقط «اجازه نامه» باشد، «جواز» پاسخ مستقیمتری است. اما اگر سرنخ به سفر، ورود به کشور، ویزا، گذرنامه یا مرز اشاره کند، «روادید» باید بررسی شود. روادید نوع خاصی از اجازهنامه است که به ورود، اقامت یا عبور در کشورهای دیگر مربوط میشود. پس تفاوت اصلی در بافت سرنخ است.
چطور از روی تعداد خانهها انتخاب کنیم؟
اگر جدول چهار خانه دارد، «جواز» را اول امتحان کنید. اگر حروف متقاطع با «ج»، «و»، «ا»، «ز» جور بود، جواب قطعی است. اگر چهار خانه دارید اما حرف اول «م» است، «مجوز» را بررسی کنید. اگر سه خانه دارید، «اذن» محتمل است. اگر شش خانه دارید، «پروانه» یا «روادید» را با توجه به بافت سرنخ بسنجید.
املای درست جواز
املای درست پاسخ «جواز» است؛ با «ج» در آغاز و «ز» در پایان. آن را با «جواز» در معنیهای قدیمیتر یا کاربردهای منطقهای اشتباه نگیرید؛ در این سرنخ، معنی مورد نظر اجازهنامه و پروانه است. همچنین «جواز» با «جایز» همخانواده است، اما جایز پاسخ این سرنخ نیست؛ چون جایز یعنی روا و مجاز، نه خود اجازهنامه.
روش حل سریع
برای حل سریع این سرنخ، سه چیز را بررسی کنید: تعداد خانهها، حرف اول و بافت سرنخ. چهار خانه و حرف اول ج یعنی «جواز». چهار خانه و حرف اول م یعنی «مجوز». اگر سرنخ درباره سفر خارجی است، سراغ «روادید» بروید. اگر سرنخ درباره اجازه صرف و رضایت است و سه خانه دارد، «اذن» را بررسی کنید.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد!