پرش به محتوای اصلی

پرداخت دین در جدول

۶ دقیقه مطالعه

سرنخ «پرداخت دین» در جدول به عمل به جا آوردن بدهی، بازپرداخت قرض یا گزاردن حق اشاره دارد. پاسخ ذخیره‌شده این عنوان «ادا» است و در جدول‌ها معمولاً به همین شکل کوتاه و بدون همزه نوشته می‌شود.

پاسخ اصلی «پرداخت دین در جدول»: ادا است. ادا سه حرف دارد و در ترکیب «ادای دین» یعنی پرداخت کردن بدهی یا به جا آوردن آنچه بر عهده شخص است.
جواب اصلی: اداتعداد حروف: ۳معنی: پرداختاملای جدولی: ادانزدیک: تادیه

جواب سریع برای «پرداخت دین در جدول»

اگر در جدول با سرنخ «پرداخت دین» روبه‌رو شده‌اید، پاسخ اصلی ادا است. این واژه سه حرف دارد: ا، د، ا.

«ادا» در عبارت‌هایی مثل «ادای دین»، «ادای قرض»، «ادای حق» و «ادای وظیفه» به معنی گزاردن، پرداخت کردن، انجام دادن یا به جا آوردن چیزی است که بر عهده شخص قرار دارد.

نکته حل جدول: در فارسی رسمی ممکن است شکل «اداء» را هم ببینید، اما در جدول کلمات متقاطع معمولاً پاسخ سه‌حرفی «ادا» نوشته می‌شود، چون همزه پایانی در شمارش خانه‌ها نمی‌آید.

ادا یعنی چه؟

ادا در این سرنخ به معنی پرداخت، گزاردن و به جا آوردن است. وقتی می‌گوییم «او دین خود را ادا کرد»، یعنی بدهی یا تعهد خود را پرداخت و از عهده آن برآمد.

این واژه فقط درباره پول و قرض نیست. در فارسی ترکیب‌هایی مثل «ادای نماز»، «ادای احترام»، «ادای وظیفه» و «ادای حق» هم رایج‌اند. در همه این موارد، ادا به انجام دادن درست و کامل یک کار یا حق اشاره دارد.

اداپاسخ اصلی و سه‌حرفی؛ یعنی پرداخت کردن یا به جا آوردن دین.
اداءاملای عربی‌تر و رسمی‌تر؛ در جدول معمولاً به صورت «ادا» می‌آید.
تادیهگزینه پنج‌حرفی؛ یعنی پرداخت کردن و رساندن طلب یا دین.
وفاگزینه سه‌حرفی نزدیک؛ بیشتر در وفای به عهد یا انجام تعهد می‌آید.
پرداختواژه شش‌حرفی صریح؛ خودِ معنی سرنخ است و کمتر جواب همین سرنخ می‌شود.

تعداد حروف جواب

«ادا» سه حرف دارد: ا، د، ا. اگر جدول برای سرنخ «پرداخت دین» سه خانه دارد، این پاسخ دقیقاً با خانه‌ها هماهنگ است.

اگر تعداد خانه‌ها بیشتر باشد، گزینه‌هایی مثل «تادیه» یا «پرداخت» ممکن است مطرح شوند. تادیه پنج حرف دارد: ت، ا، د، ی، ه. پرداخت شش حرف دارد: پ، ر، د، ا، خ، ت.

پرداخت دین، سه‌حرفیادا.
پرداخت قرضادا یا تادیه.
به جا آوردن تعهدادا.
پرداخت رسمی دینتادیه.
عمل به عهدوفا.

فرق ادا، اداء، تادیه و وفا

«ادا» شکل رایج فارسی و جدولی این واژه است. در جدول‌های سه‌خانه‌ای، تقریباً همیشه همین املا استفاده می‌شود. «اداء» شکل عربی‌تر و رسمی‌تر است، اما به‌دلیل همزه پایانی معمولاً برای خانه‌های جدول مناسب نیست.

«تادیه» بیشتر در زبان حقوقی، اداری و مالی به معنی پرداخت دین یا طلب به کار می‌رود. اگر سرنخ رسمی‌تر باشد یا تعداد خانه‌ها پنج تا باشد، تادیه می‌تواند گزینه خوبی باشد.

«وفا» معنای نزدیک‌تری به عمل کردن به تعهد دارد؛ مثل وفای به عهد. ممکن است در برخی جدول‌ها برای انجام تعهد یا ادای عهد بیاید، اما برای سرنخ مستقیم «پرداخت دین»، ادا جواب کوتاه‌تر و دقیق‌تر است.

چطور بین گزینه‌ها انتخاب کنیم؟
  • اگر پاسخ سه خانه دارد و با ا شروع می‌شود، «ادا» را اول بررسی کنید.
  • اگر سرنخ «پرداخت دین» یا «ادای قرض» باشد، ادا مستقیم‌ترین پاسخ است.
  • اگر پاسخ پنج خانه دارد و لحن حقوقی یا رسمی است، «تادیه» را بسنجید.
  • اگر سرنخ درباره عهد و پیمان باشد، «وفا» می‌تواند نزدیک‌تر باشد.
  • اگر خود کلمه «پرداخت» در سرنخ آمده، معمولاً پاسخ خودِ «پرداخت» نیست، مگر خانه‌ها دقیقاً شش‌تایی باشند.

گزینه‌های نزدیک و جایگزین

برای «پرداخت دین» چند عبارت نزدیک وجود دارد. «ادای دین» ترکیب کامل‌تر و طبیعی‌تری است، اما وقتی جدول پاسخ سه‌حرفی می‌خواهد، فقط «ادا» وارد می‌شود.

«تادیه دین» عبارت رسمی‌تری است و در متن‌های حقوقی و مالی بیشتر دیده می‌شود. «بازپرداخت» هم برای قرض و وام کاربرد دارد، اما طولانی‌تر است و در جدول‌های کوتاه جا نمی‌شود.

«وفا» و «ایفا» نیز گاهی نزدیک می‌شوند. ایفا یعنی انجام دادن، مثل ایفای تعهد؛ اما برای سرنخ پرداخت دین، ادا از نظر کاربرد جدولی شناخته‌شده‌تر است.

یادآوری مهم: در این عنوان، پاسخ ذخیره‌شده و پاسخ اصلی «ادا» است. بنابراین حتی اگر اداء، تادیه یا وفا از نظر معنایی نزدیک باشند، جواب مستقیم صفحه همین «ادا» است.

نمونه‌های کاربردی برای فهم بهتر

در جمله «او بدهی خود را ادا کرد»، ادا یعنی بدهی را پرداخت و تعهد مالی خود را انجام داد. این دقیقاً همان معنی سرنخ «پرداخت دین» است.

در عبارت «ادای احترام»، پولی در میان نیست؛ معنی ادا، انجام دادن و به جا آوردن است. همین گستردگی معنایی باعث شده این واژه در جدول‌ها بسیار پرکاربرد باشد.

در جمله «تادیه بدهی تا پایان ماه انجام شد»، تادیه همان پرداخت رسمی بدهی است. این واژه برای جدول‌های بلندتر مناسب‌تر از اداست.

اشتباه‌های رایج هنگام حل

اشتباه نخست، نوشتن «اداء» در خانه‌های جدول است. اگر جدول سه خانه دارد، شکل درست جدولی «ادا» است و همزه پایانی نوشته نمی‌شود.

اشتباه دوم، انتخاب «وفا» فقط به خاطر معنی تعهد است. وفا برای عهد و پیمان مناسب است، اما پرداخت دین در جدول معمولاً «ادا» است.

اشتباه سوم، بی‌توجهی به تعداد حروف گزینه‌های جایگزین است. ادا سه‌حرفی، تادیه پنج‌حرفی و پرداخت شش‌حرفی است؛ پس تعداد خانه‌ها خیلی زود جواب را محدود می‌کند.

خلاصه کاربردی
  • پاسخ اصلی «پرداخت دین در جدول» برابر است با ادا.
  • ادا سه حرف دارد: ا، د، ا.
  • معنی ادا: پرداخت کردن، گزاردن یا به جا آوردن دین و تعهد.
  • املای جدولی رایج «ادا» است، نه «اداء».
  • گزینه‌های نزدیک: تادیه، وفا، ایفا، بازپرداخت و پرداخت.

پرسش‌های کوتاه مرتبط

پرداخت دین در جدول چیست؟

پاسخ اصلی آن «ادا» است.

ادا چند حرف دارد؟

ادا سه حرف دارد: ا، د و ا.

ادا یا اداء؛ کدام برای جدول درست است؟

برای جدول معمولاً «ادا» درست است، چون کوتاه و سه‌حرفی نوشته می‌شود.

تادیه یعنی چه؟

تادیه یعنی پرداخت کردن دین، طلب یا بدهی و گزینه‌ای رسمی‌تر از اداست.

آیا وفا هم جواب است؟

وفا گزینه نزدیک است، اما بیشتر برای عمل به عهد می‌آید؛ برای پرداخت دین، «ادا» مستقیم‌تر است.

پس برای سرنخ «پرداخت دین در جدول»، اگر پاسخ سه خانه دارد، ادا را وارد کنید و آن را با حروف تقاطعی بسنجید.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.