دلیل اوردن در جدول

اگر در جدول کلمات با سرنخ «دلیل اوردن» روبه‌رو شده‌اید، پاسخ رایج آن استدلال است. پاسخ دیگر می‌تواند حجتگرفتن باشد که در نوشتار معیار بهتر است به صورت «حجت گرفتن» نوشته شود. املای درست عبارت سرنخ نیز «دلیل آوردن» است، اما در جدول‌ها گاهی «اوردن» بدون آ نوشته می‌شود.

پاسخ «دلیل اوردن» در جدول چیست؟

پاسخ اصلی برای دلیل اوردن در جدول، استدلال است. دلیل آوردن یعنی برای ثابت کردن یک سخن، ادعا یا نتیجه، دلیل و برهان بیاوریم. در زبان فارسی، استدلال کردن، حجت آوردن و برهان آوردن همگی به همین مفهوم نزدیک‌اند.

اگر جدول شما هفت خانه دارد، «استدلال» بهترین گزینه است. اگر پاسخ هشت‌حرفی خواسته شده باشد، «حجتگرفتن» یا شکل جدا‌نویس آن «حجت گرفتن» می‌تواند مطرح شود.

استدلال یعنی چه؟

استدلال یعنی آوردن دلیل و چیدن مقدمات برای رسیدن به نتیجه. وقتی کسی برای حرف خود شاهد، منطق، دلیل یا برهان می‌آورد، در واقع استدلال می‌کند. این واژه هم در گفتار عمومی کاربرد دارد و هم در منطق و فلسفه معنای دقیق‌تری پیدا می‌کند.

در جدول، استدلال پاسخ بسیار مستقیم برای سرنخ «دلیل آوردن» است، چون خود واژه به معنی دلیل جستن، دلیل آوردن و اثبات کردن با دلیل است.

حجتگرفتن یا حجت گرفتن؟

در فارسی معیار، بهتر است «حجت گرفتن» با فاصله نوشته شود. اما در جدول کلمات، فاصله معمولاً حساب نمی‌شود و ممکن است پاسخ به صورت پیوسته یعنی «حجتگرفتن» ثبت شود. حجت به معنی دلیل، برهان و مدرک قانع‌کننده است؛ بنابراین حجت گرفتن یا حجت آوردن یعنی به دلیل و برهان تکیه کردن.

اگر پاسخ شما هشت خانه دارد و حروف با «حجتگرفتن» هماهنگ است، این گزینه را هم جدی بگیرید. با این حال اگر تعداد خانه‌ها هفت تاست، استدلال پاسخ مناسب‌تر است.

تعداد حروف پاسخ‌ها

«استدلال» هفت حرف دارد: ا، س، ت، د، ل، ا، ل. «حجتگرفتن» بدون فاصله هشت حرف دارد: ح، ج، ت، گ، ر، ف، ت، ن. «حجت آوردن» با آ نیز اگر بدون فاصله شمرده شود هشت حرف دارد. در جدول‌های فارسی، فاصله‌ها معمولاً خانه جدا نمی‌گیرند.

اگر پاسخ با «ا» شروع می‌شود، استدلال یا احتجاج می‌تواند مطرح باشد. اگر با «ح» شروع می‌شود، حجتگرفتن یا حجت‌آوردن را بررسی کنید.

پاسخ‌های جایگزین برای دلیل آوردن در جدول

اگر پاسخ اصلی با خانه‌ها یا حروف تقاطعی جور نشد، گزینه‌های زیر را بررسی کنید.

تفاوت دلیل، حجت و برهان

«دلیل» واژه‌ای عمومی است و هر چیزی را که برای اثبات سخن آورده شود در بر می‌گیرد. «حجت» معمولاً دلیل قوی‌تر و قانع‌کننده‌تر است. «برهان» نیز دلیل روشن، منطقی و محکم است. در حل جدول، این واژه‌ها اغلب به عنوان مترادف نزدیک به کار می‌روند.

اگر سرنخ «دلیل آوردن» باشد، استدلال مستقیم‌ترین پاسخ است. اگر سرنخ «حجت آوردن» باشد، احتجاج یا حجتگرفتن هم احتمال بیشتری دارد. اگر سرنخ «برهان آوردن» باشد، استدلال و اقامه دلیل گزینه‌های مناسب‌اند.

املای درست دلیل آوردن

در نوشتار معیار، «آوردن» با آ نوشته می‌شود؛ بنابراین شکل درست عبارت «دلیل آوردن» است. اما عنوان‌های جدولی گاهی ساده‌نویسی می‌شوند و «دلیل اوردن» بدون آ می‌آید. این تفاوت در معنی تغییری ایجاد نمی‌کند و پاسخ همچنان استدلال یا حجت گرفتن است.

در خود پاسخ‌ها نیز فاصله و نیم‌فاصله ممکن است حذف شود. بنابراین «حجت گرفتن» در جدول می‌تواند به صورت «حجتگرفتن» دیده شود.

چگونه جواب درست را انتخاب کنیم؟

اول تعداد خانه‌ها را بشمارید. هفت خانه یعنی استدلال یا استشهاد. هشت خانه یعنی حجتگرفتن یا حجت‌آوردن. شش خانه یعنی احتجاج. پنج خانه یعنی ادلاء. دوم، به حرف اول نگاه کنید. اگر پاسخ با «ا» آغاز می‌شود، استدلال، احتجاج یا استشهاد مطرح است؛ اگر با «ح» آغاز می‌شود، حجتگرفتن را بررسی کنید.

سوم، لحن سرنخ را ببینید. «دلیل آوردن» مستقیم به استدلال می‌رسد. «حجت آوردن» به احتجاج یا حجتگرفتن نزدیک‌تر است. «شاهد آوردن» به استشهاد مربوط می‌شود.

جمع‌بندی

برای سرنخ دلیل اوردن در جدول، پاسخ‌های اصلی استدلال و حجتگرفتن هستند. شکل معیار سرنخ «دلیل آوردن» است و شکل معیار پاسخ دوم «حجت گرفتن»؛ اما در جدول‌ها فاصله و آ گاهی ساده‌نویسی می‌شوند. اگر تعداد خانه‌ها متفاوت بود، گزینه‌هایی مانند ادلاء، احتجاج، استشهاد، حجت‌آوردن، برهان‌آوردن و اقامه دلیل را هم بررسی کنید.