جواز در جدول چیست؟
پاسخ اصلی «جواز» در جدول، اجازهنامه است. در نوشتار معمول فارسی این واژه را «اجازهنامه» یا «اجازه نامه» مینویسند، اما در جدولها معمولاً بدون فاصله و نیمفاصله ثبت میشود.
جواز یعنی اجازه، رخصت، اذن، پروانه یا سندی که انجام کاری را مجاز میکند. به همین دلیل «اجازهنامه» یکی از مستقیمترین معادلهای آن است. اگر در جدول شما تعداد خانهها با «اجازهنامه» هماهنگ است، همین پاسخ را در اولویت بگذارید. البته در سرنخهای کوتاهتر، گزینههایی مثل مجوز، پروانه، اذن، رخصت، روادید و گذرنامه هم ممکن است مطرح شوند.
چرا «اجازهنامه» جواب درست است؟
«اجازهنامه» نوشته یا سندی است که به دارنده آن حق انجام کاری را میدهد. جواز هم در یکی از رایجترین معناهای خود همین مفهوم را دارد: اجازه رسمی یا غیررسمی برای عبور، کار، سفر، فعالیت یا انجام یک کار مشخص. بنابراین وقتی سرنخ جدول فقط «جواز» باشد، پاسخ «اجازهنامه» از نظر معنایی کاملاً درست است.
در جدولهای کلمات متقاطع، ترکیبهای چندبخشی غالباً بدون فاصله نوشته میشوند تا با خانههای پیوسته جدول سازگار باشند. به همین دلیل ممکن است بهجای «اجازهنامه»، شکل «اجازهنامه» را ببینید. این شکل برای خانههای جدول قابل فهم است، هرچند در متن رسمی بهتر است از «اجازهنامه» یا «اجازه نامه» استفاده شود.
نکته حل جدول: اگر پاسخ بلند میخواهد، «اجازهنامه» گزینه اصلی است. اگر خانهها کمتر باشند، «اذن»، «مجوز»، «رخصت» یا «پروانه» را هم بررسی کنید.
تفاوت جواز، مجوز و پروانه
این واژهها در بسیاری از موقعیتها به هم نزدیکاند، اما تفاوت کاربردی دارند. «جواز» واژهای گسترده و قدیمیتر است و میتواند به اجازه، روا بودن یا سند اجازه اشاره کند. «مجوز» بیشتر در زبان اداری امروز به کار میرود و معمولاً به رفع منع قانونی برای انجام کاری اشاره دارد. «پروانه» غالباً سند رسمیتری است؛ مثل پروانه ساخت، پروانه کسب یا پروانه وکالت.
برای جدول، این تفاوتها زمانی اهمیت پیدا میکند که تعداد خانهها یا لحن سرنخ تغییر کند. سرنخ «جواز» با پاسخ ذخیرهشده «اجازهنامه» هممعنی است، اما اگر طراح دنبال واژه کوتاهتری باشد، ممکن است «مجوز» یا «اذن» را انتخاب کند.
گزینههای نزدیک برای جواز
اگر «اجازهنامه» در خانههای جدول شما جا نشد، گزینههای زیر را با توجه به تعداد حروف و موضوع سرنخ بررسی کنید:
روش انتخاب پاسخ درست
برای انتخاب میان اجازهنامه و مترادفهای دیگر، این چند نشانه را کنار هم بگذارید:
سرنخهای مشابه در جدول
جواز در جدولها با واژههای همخانواده زیادی دیده میشود. چند نمونه نزدیک را در ذهن داشته باشید:
اگر سرنخ «اجازه رسمی» باشد، مجوز یا پروانه محتمل است. اگر «پروانه و جواز» آمده باشد، اجازهنامه میتواند پاسخ باشد. اگر «جواز سفر» باشد، در فارسی امروز ممکن است گذرنامه یا پاسپورت منظور شود؛ اما در سرنخ کوتاه «جواز»، پاسخ ذخیرهشده این صفحه همان «اجازهنامه» است.
جمعبندی
پاسخ اصلی «جواز در جدول» واژه اجازهنامه است؛ یعنی همان «اجازهنامه» در نوشتار معمول فارسی. جواز به معنی اجازه، سند اجازه، پروانه یا مجوز است و بسته به تعداد خانهها میتواند پاسخهای نزدیک دیگری هم داشته باشد. با این حال، اگر جدول شما پاسخ بلند میخواهد، اجازهنامه بهترین و مستقیمترین گزینه است.
- پاسخ اصلی: اجازهنامه
- املای معمول: اجازهنامه یا اجازه نامه
- معنی: سند اجازه، پروانه یا جواز انجام کار
- گزینههای نزدیک: مجوز، پروانه، اذن، رخصت، روادید و گذرنامه
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد!