پرش به محتوای اصلی

تن پرور و کاهل در جدول

۹ دقیقه مطالعه
پاسخ دقیق: «تنبل» — واژه‌ای چهارحرفی برای «تن‌پرور و کاهل».

در این سرنخ، دو صفت «تن‌پرور» و «کاهل» کنار هم آمده‌اند تا یک واژه مشترک و مستقیم را تعریف کنند. دقیق‌ترین پاسخ جدول تنبل است؛ زیرا هم در زبان امروز کاملاً رایج است، هم معنای هر دو بخش سرنخ را پوشش می‌دهد و هم در فرهنگ‌های فارسی به‌صراحت با «کاهل» و «تن‌پرور» تعریف شده است. بنابراین تا زمانی که شبکه چهار خانه داشته باشد، انتخاب نخست و قابل‌اعتماد همین واژه است.

نتیجه بررسی واژه

جواب اصلی و استاندارد

تنبل

صفتی برای کسی که از کار و کوشش دوری می‌کند، به آسایش گرایش دارد یا در انجام وظیفه سستی نشان می‌دهد.

تنبل

مشخصات پاسخ

  • تعداد حروف: ۴
  • نقش دستوری: صفت
  • املای معیار: تنبل
  • درجه اطمینان: بسیار بالا
  • هم‌معنی مستقیم: کاهل، تن‌پرور

ساخت سرنخ نیز این انتخاب را تأیید می‌کند. عبارت «تن‌پرور و کاهل» بیشتر شبیه تعریف فرهنگ‌نامه‌ای است تا یک توصیف آزاد. در چنین تعریف‌هایی، واژه‌ای خواسته می‌شود که بتوان هر دو صفت را بی‌واسطه جای آن گذاشت. «تنبل» دقیقاً این نقش را دارد: «فرد تنبل» می‌تواند هم «کاهل» باشد و هم «تن‌پرور». این انطباق دوطرفه در همه گزینه‌های نزدیک به یک اندازه وجود ندارد.

چرا «تنبل» دقیق‌ترین پاسخ است؟

«کاهل» بر سستی، کوتاهی یا کندی در کار تأکید دارد؛ «تن‌پرور» بیشتر کسی را نشان می‌دهد که آسایش جسم و راحتی خود را بر رنج و کوشش ترجیح می‌دهد. واژه «تنبل» نقطه مشترک این دو معناست. این واژه نه بیش از حد ادبی است، نه بار معنایی فرعی و مزاحم دارد و نه به موقعیتی خاص محدود می‌شود. می‌توان آن را برای دانش‌آموزی که تکلیفش را انجام نمی‌دهد، کارمندی که از مسئولیت می‌گریزد یا فردی که عادت به بی‌کاری و آسودگی دارد به کار برد.

از نظر کاربرد جدولی نیز «تنبل» مزیت مهمی دارد: چهار حرف شناخته‌شده و اتصال‌پذیر دارد و نوشتن آن به فاصله یا نیم‌فاصله نیاز ندارد. همین سادگی باعث شده است طراحان جدول برای تعریف‌هایی مانند «کاهل»، «تن‌پرور»، «سست در کار» و «گریزان از کوشش» غالباً به سراغ این پاسخ بروند.

نکته معنایی: «تنبل» همیشه به معنای ناتوان یا بیمار نیست. ممکن است کسی توان انجام کار را داشته باشد، اما از روی عادت، بی‌میلی یا راحت‌طلبی آن را به تأخیر بیندازد. پس واژه‌هایی مانند «ناتوان»، «بیمار» یا «خسته» پاسخ این سرنخ نیستند.

مقایسه پاسخ‌های احتمالی

برای این سرنخ چند واژه نزدیک به ذهن می‌رسد، اما نزدیکی معنایی به‌تنهایی کافی نیست. پاسخ درست باید هم تعریف را کامل پوشش دهد، هم از نظر لحن مناسب باشد و هم با طول شبکه هماهنگ شود. مقایسه زیر نشان می‌دهد چرا «تنبل» از گزینه‌های دیگر جلوتر است.

تنبل۴ حرف

پاسخ مستقیم، معیار و رایج. هر دو جزء «تن‌پرور» و «کاهل» را بدون تغییر محسوس در معنا پوشش می‌دهد.

تن‌آسا۵ حرف

از نظر معنایی نزدیک است و بر آسایش‌طلبی تأکید دارد، اما در زبان روزمره و جدول‌های عمومی از «تنبل» کم‌کاربردتر و کمی ادبی‌تر است.

تن‌پرست۶ حرف

در متون قدیمی به معنای تن‌پرور، کاهل و آسایش‌دوست آمده است. بااین‌حال برای سرنخ حاضر معمولاً پاسخ دوم است، مگر تعداد خانه‌ها شش باشد.

بیکاره۶ حرف

می‌تواند با تنبلی همراه باشد، اما بیشتر بر بی‌کار بودن، بی‌فایدگی یا نداشتن مشغله دلالت می‌کند؛ هر بیکاره‌ای الزاماً تن‌پرور نیست.

بی‌عار۵ حرف

در برخی فهرست‌های مترادف کنار کاهل و تن‌پرور دیده می‌شود، ولی در کاربرد امروز غالباً معنای «بی‌شرم و بی‌ننگ» را تداعی می‌کند و پاسخ دقیقی برای این سرنخ نیست.

لش۲ حرف

در گفتار غیررسمی گاهی برای فرد وارفته یا بسیار تنبل به کار می‌رود. لحن آن محاوره‌ای و گاه تحقیرآمیز است، پس تنها با دو خانه و تقاطع‌های قطعی قابل بررسی است.

راحت‌طلب۷ حرف

به بخش «تن‌پرور» نزدیک است، اما الزاماً کاهلی را نمی‌رساند؛ ممکن است فردی راحتی را دوست داشته باشد و بااین‌حال وظایفش را انجام دهد.

کسل۳ حرف

حالت بی‌حوصلگی یا ملال را بیان می‌کند، نه یک خصلت پایدار در دوری از کار. بنابراین از نظر معنا جایگزین مناسبی برای «تنبل» نیست.

تفاوت «تنبل»، «کاهل» و «تن‌پرور»

تنبل و کاهل

این دو در بسیاری از جمله‌ها جانشین یکدیگرند، اما «کاهل» رسمی‌تر و کتابی‌تر شنیده می‌شود. «کاهل در انجام وظیفه» بر کوتاهی در عمل تکیه دارد، درحالی‌که «تنبل» هم می‌تواند صفت عمومی شخصیت باشد و هم رفتار فرد را در یک موقعیت توصیف کند.

تنبل و تن‌پرور

«تن‌پرور» تصویر کسی را می‌سازد که به آسایش، ناز و پرهیز از رنج علاقه دارد. «تنبل» واژه‌ای فراگیرتر است و نتیجه رفتاری این گرایش، یعنی کار نکردن یا سستی ورزیدن، را روشن‌تر بیان می‌کند.

ترکیب دو واژه در سرنخ عمدی است: طراح با آوردن «تن‌پرور» و «کاهل» دامنه معنا را محدود کرده تا از گزینه‌هایی مثل «خسته»، «بی‌حال» یا «راحت‌طلب» فاصله بگیریم. پاسخ باید هم آسایش‌خواهی و هم سستی در کار را برساند؛ «تنبل» این دو ویژگی را هم‌زمان دارد.

املای درست پاسخ

شکل درست«تنبل» با حرف ن نوشته می‌شود: ت + ن + ب + ل.
شکل نادرست رایج«تمبل» املای معیار نیست. در گفتار، به‌سبب قرار گرفتن «ن» پیش از «ب»، ممکن است تلفظ کلمه کمی به «م» نزدیک شنیده شود؛ اما این تغییر آوایی نباید وارد نوشتار شود.
فاصله و نیم‌فاصلهواژه «تنبل» یک کلمه ساده و پیوسته است و هیچ فاصله، نیم‌فاصله یا خط تیره‌ای ندارد.
حرکت‌گذاریدر متن عادی به حرکت نیاز ندارد. تلفظ رایج آن «تَنبَل» است، ولی در خانه‌های جدول فقط چهار حرف نوشته می‌شود.

این نکته املایی در جدول مهم است، چون نوشتن «تمبل» ممکن است یکی از تقاطع‌ها را ظاهراً درست نشان دهد و حل‌کننده را از پاسخ اصلی دور کند. حتی اگر در گفت‌وگوی روزانه صدای میانی را شبیه «م» بشنوید، حرف دوم پاسخ همچنان «ن» است.

تشخیص پاسخ از روی تعداد خانه‌ها

اگر ردیف یا ستون مورد نظر چهار خانه دارد، ترتیب حروف پاسخ باید «ت، ن، ب، ل» باشد. هر حرف تقاطعی می‌تواند این انتخاب را سریع‌تر قطعی کند. وجود «ن» در خانه دوم یا «ب» در خانه سوم نشانه بسیار قوی است، زیرا بسیاری از مترادف‌های نزدیک چنین الگویی ندارند.

الگوهای سازگار با پاسخ

خانه نامعلوم با نقطه نمایش داده شده است:

ت · ب ل· ن ب لت ن · لت ن ب ·

اگر تعداد خانه‌ها با چهار سازگار نیست، پیش از کنار گذاشتن «تنبل» مطمئن شوید که یک خانه مشترک، خانه مسدود یا امتداد واژه را اشتباه ندیده‌اید. در جدول‌های تصویری یا فشرده، مرز خانه‌ها گاهی گمراه‌کننده است. پس از شمارش دوباره، اگر واقعاً پنج یا شش خانه وجود داشت، «تن‌آسا» یا «تن‌پرست» را فقط با توجه به حروف تقاطعی بسنجید؛ این‌ها جایگزین‌های درجه دوم‌اند، نه هم‌ارز قطعی پاسخ اصلی.

کاربرد درست در جمله

نمونه طبیعی: «او آن‌قدر تنبل بود که ساده‌ترین کارها را هم به فردا موکول می‌کرد.»

در این جمله، «تنبل» خصلت یا رفتار فرد را توصیف می‌کند. می‌توان جمله را با «کاهل» بازنویسی کرد، هرچند لحن رسمی‌تر می‌شود: «او در انجام کارها کاهل بود.» همچنین «تن‌پرور» بر علاقه او به آسایش تأکید بیشتری می‌گذارد: «او فردی تن‌پرور بود و از هر زحمتی دوری می‌کرد.» این سه مثال نشان می‌دهند که پاسخ اصلی از نظر معنا درست است، اما ظرافت هر واژه یکسان نیست.

در کاربرد توصیفی، «تنبل» معمولاً درباره انسان به کار می‌رود، ولی می‌تواند مجازی هم باشد؛ مانند «موتور تنبل» برای موتوری که دیر شتاب می‌گیرد. این معنای مجازی در سرنخ حاضر مطرح نیست، زیرا همراهی صریح «تن‌پرور» و «کاهل» به ویژگی انسانی اشاره دارد.

واژه‌هایی که نباید با پاسخ اشتباه شوند

بی‌حال بیشتر کمبود نیرو یا شادابی را می‌رساند و ممکن است نتیجه بیماری یا خستگی باشد. بی‌حوصله حالت روانی موقت است. کند به سرعت پایین اشاره دارد و لزوماً به معنای گریز از کار نیست. بیکار نیز ممکن است فقط وضعیت شغلی فرد را بیان کند. هیچ‌یک از این واژه‌ها به‌اندازه «تنبل» هم‌زمان مفهوم کاهلی و تن‌پروری را پوشش نمی‌دهند.

همچنین «مفت‌خور» یا «پخته‌خوار» بیشتر کسی را توصیف می‌کند که از دسترنج دیگران بهره می‌برد. چنین فردی ممکن است تنبل باشد، اما این دو واژه بر شیوه معاش و بهره‌کشی تمرکز دارند، نه صرفاً سستی و تن‌پروری. بنابراین بدون قرینه‌ای مانند «خورنده دسترنج دیگران» نباید آن‌ها را پاسخ این سرنخ دانست.

روش تصمیم‌گیری نهایی برای همین سرنخ

  1. اگر پاسخ چهار خانه است، «تنبل» را مبنا قرار دهید.
  2. حرف دوم را بررسی کنید؛ املای درست «ن» است، نه «م».
  3. وجود حرف «ب» در جایگاه سوم و «ل» در پایان، پاسخ را تقریباً قطعی می‌کند.
  4. فقط در صورت ناسازگاری واقعی تعداد خانه‌ها، مترادف‌های درجه دوم مانند «تن‌آسا» یا «تن‌پرست» را بسنجید.
  5. گزینه‌های محاوره‌ای یا دارای معنای فرعی، مانند «لش» و «بی‌عار»، بدون تأیید کامل تقاطع‌ها انتخاب مناسبی نیستند.

جمع‌بندی دقیق: پاسخ استاندارد «تن پرور و کاهل در جدول» واژه تنبل است. این پاسخ چهار حرف دارد، با «ن» نوشته می‌شود و از نظر معنی، املا و کاربرد از همه گزینه‌های نزدیک دقیق‌تر است. پاسخ‌های «تن‌آسا» و «تن‌پرست» فقط زمانی ارزش بررسی دارند که طول شبکه به‌ترتیب پنج یا شش حرف باشد و حروف تقاطعی آن‌ها را تأیید کنند.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.