پرش به محتوای اصلی

پخش و پلا در جدول

۹ دقیقه مطالعه
پاسخ مستقیم:ولوسه‌حرفی؛ به معنی ریخته‌وپاشیده و پراکنده.

در سرنخ «پخش و پلا»، دقیق‌ترین جواب کوتاهِ جدولی ولو است؛ اما این نتیجه فقط بر شباهت محاوره‌ای تکیه ندارد. «ولو» در کاربرد وصفی به چیزی گفته می‌شود که رها، پاشیده، ازهم‌گسیخته یا بی‌نظم در جایی قرار گرفته باشد. همین هسته معنایی با «پخش و پلا» منطبق است و طول سه‌حرفی آن نیز توضیح می‌دهد چرا جدول‌ساز به‌جای واژه‌های بلندتری مانند «پراکنده» یا «پاشیده» از این جواب استفاده می‌کند.

جواب: ولو
تعداد حروف: ۳
خوانش مرتبط: وِلو
نقش واژه: صفتِ عامیانه

نتیجه بررسی سرنخ

انتخاب نهایی: «ولو»

سرنخ حالت یا وضعیتی را توصیف می‌کند: چیزی که مرتب و جمع‌شده نیست و اجزای آن این‌سو و آن‌سو افتاده‌اند. «ولو» دقیقاً همین تصویر را می‌سازد. در زبان روزمره می‌گوییم «لباس‌ها روی تخت ولو بود» یا «کاغذها را روی میز ولو کرده بود»؛ در هر دو نمونه، مفهوم اصلی همان پخش‌شدگی همراه با بی‌نظمی است.

الگوی خانه‌ها
ولو

در جدول فارسی، پاسخ بدون حرکت نوشته می‌شود و هر حرف یک خانه می‌گیرد.

نکته مهم این است که «پخش و پلا» همیشه فقط «منتشر» یا «پراکنده در سطح وسیع» نیست. این ترکیب غالباً رنگ گفتاری دارد و بی‌سامانیِ ظاهری را هم منتقل می‌کند. «ولو» نیز همین رنگ گفتاری و همین بی‌نظمی را حفظ می‌کند؛ بنابراین از میان مترادف‌های متعدد، از نظر لحن و تصویر ذهنی به خود سرنخ نزدیک‌تر است.

معنی دقیق «ولو» در این پاسخ

ولو در معنای مورد نظر این صفحه، صفتی عامیانه با مفهوم «ریخته و پاشیده، پراکنده، ازهم‌پاشیده یا رهاشده» است. این واژه گاهی برای اشیا و گاهی برای حالت بدن انسان به کار می‌رود. وقتی از اشیا صحبت می‌کنیم، بر پخش‌بودن و نبود نظم تأکید دارد؛ وقتی درباره انسان به کار می‌رود، می‌تواند «پهن‌شده، افتاده یا بی‌حال درازکشیده» را برساند.

برای سرنخ «پخش و پلا»، بخش نخستِ این دامنه معنایی ملاک است: اشیا یا اجزایی که یک‌جا و منظم نیستند. پس جواب را نباید صرفاً از معنای «دراز کشیدن» برداشت کرد؛ آن کاربرد، معنای دیگری از همین واژه در ترکیب‌هایی مانند «روی مبل ولو شد» است.

وسایل روی زمین ولو بود.
یعنی وسایل جمع و مرتب نبود و در نقاط مختلف افتاده بود.
برگه‌ها را روی میز ولو نکن.
یعنی برگه‌ها را بی‌نظم و پخش‌شده رها نکن.
بعد از کار روی مبل ولو شد.
در این جمله «ولو شدن» بیشتر معنی پهن‌شدن یا بی‌حال افتادن دارد، نه صرفاً پراکنده‌شدن.

نکته املایی و تلفظی مهم

«ولو» دو کاربرد شناخته‌شده با یک املای یکسان دارد و همین هم‌نوشت‌بودن ممکن است حل‌کننده را گمراه کند. جواب این جدول وِلو با معنی «پراکنده و ریخته‌وپاشیده» است، نه وَلو در معنی «اگرچه، هرچند یا حتی اگر». در شبکه جدول هر دو به شکل «ولو» نوشته می‌شوند، زیرا حرکت‌های کوتاه معمولاً در خانه‌های جدول ثبت نمی‌شوند؛ تشخیص معنی فقط از خود سرنخ انجام می‌شود.

شکل ورود در جدولولو

سه حرف پیوسته و بدون اعراب.

خوانش این سرنخوِلو

صفت عامیانه: پاشیده و پراکنده.

خوانش نامرتبطوَلو

حرف ربط: اگرچه یا هرچند.

دام رایج: دیدن واژه «ولو» ممکن است ابتدا عبارت‌هایی مانند «ولو اینکه» را به ذهن بیاورد. آن معنی برای این سرنخ نادرست است. «پخش و پلا» به صفتِ وِلو اشاره دارد و نقش دستوری و تلفظ آن با «وَلو»ی عربی تفاوت دارد.

چرا «ولو» از گزینه‌های دیگر دقیق‌تر است؟

پاسخ اصلیولو — ۳ حرف

هم از نظر معنی و هم از نظر لحن گفتاری با «پخش و پلا» هماهنگ است. برای شبکه سه‌خانه‌ای، انتخاب نخست محسوب می‌شود.

معادل مستقیم اما بلندپراکنده — ۷ حرف

از نظر معنایی درست است، ولی رسمی‌تر و خنثی‌تر است. تنها در صورتی مناسب است که جدول هفت خانه داشته باشد.

حالت فیزیکیپاشیده — ۶ حرف

برای ذرات، مایع یا اجزای ازهم‌پاشیده مناسب است؛ با این حال رنگ بی‌نظمیِ روزمره در آن از «ولو» کمتر است.

تفکیک و دوریمتفرق — ۵ حرف

بیشتر بر جداشدن افراد یا اجزا از یکدیگر تأکید می‌کند و در نثر رسمی رایج‌تر است.

گسترش و شیوعمنتشر — ۵ حرف

برای خبر، بو، نور یا مطلب به‌کار می‌رود. اگر سرنخ فقط «پخش‌شده» بود می‌توانست محتمل باشد، اما برای «پخش و پلا» انتخاب اول نیست.

صورت کهن‌ترولاو — ۴ حرف

صورت قدیمی‌تر و کم‌کاربردترِ همین خانواده است. در جدول معمول امروزی، مگر با چهار خانه و حروف تقاطعی روشن، بر «ولو» ترجیح ندارد.

گزینه‌هایی مانند «تنک»، «جدا» یا «پخش» نیز در بعضی سرنخ‌های مربوط به پراکندگی دیده می‌شوند، اما هرکدام فقط بخشی از معنی را می‌رسانند. «تنک» بر کم‌تراکم‌بودن، «جدا» بر انفصال، و «پخش» بر توزیع یا انتشار تأکید دارد. عبارت «پخش و پلا» علاوه بر پراکندگی، حالت رها و نامرتب را تداعی می‌کند؛ این ویژگی در «ولو» بهتر حفظ شده است.

تطبیق پاسخ با تعداد خانه‌ها

اگر جای پاسخ سه خانه دارد، ساختار و ـ ل ـ و کاملاً با جواب اصلی جور است. در شمارش حروف فارسی، تکرار «و» در ابتدا و انتها دو خانه مستقل می‌گیرد و «ل» خانه میانی است. واژه هیچ فاصله، نیم‌فاصله یا نشانه اضافه‌ای ندارد. اعرابِ خوانش «وِلو» نیز خانه جداگانه محسوب نمی‌شود.

الگوی کامل

و ل و؛ پاسخ قطعی و مستقیم برای سه خانه.

حرف اول «و»

الگوی «و ـ ـ» با جواب سازگار است؛ حرف میانی باید «ل» و حرف آخر دوباره «و» باشد.

حرف میانی «ل»

الگوی «ـ ل ـ» احتمال «ولو» را تقویت می‌کند، به‌ویژه اگر طول پاسخ سه خانه باشد.

حرف آخر «و»

الگوی «ـ ـ و» نیز مناسب است؛ تکرار حرف «و» در دو سوی واژه ویژگی تشخیصی خوبی است.

اگر شبکه بیش از سه خانه دارد: خود سرنخ همچنان می‌تواند درست باشد، اما جواب مورد انتظار احتمالاً یکی از مترادف‌های بلندتر مانند «متفرق»، «پاشیده» یا «پراکنده» است. در چنین حالتی نباید «ولو» را با کشیدن صدا، افزودن فاصله یا نوشتن شکل ساختگی طولانی کرد.

تفاوت «ولو»، «ول» و «ولنگار»

این سه واژه از نظر آوایی نزدیک‌اند، اما در جدول جای یکدیگر را نمی‌گیرند. ول معمولاً «رها، آزاد، سرگردان یا بی‌مهار» معنی می‌دهد و دو حرف دارد. ولنگار بیشتر صفت شخص یا رفتاری بی‌قید، بی‌مبالات و نامنظم است و هفت حرف دارد. ولو در این سرنخ بر وضعِ پاشیده و ریخته‌وپاشیده اشیا یا اجزا دلالت دارد. بنابراین «پخش و پلا» مستقیماً به «ولو» نزدیک است، نه به داوری شخصیتیِ «ولنگار».

ول — ۲ حرف

رها یا آزاد؛ برای سرنخ «پخش و پلا» معمولاً بیش از حد کوتاه و از نظر معنی ناقص است.

ولو — ۳ حرف

ریخته و پاشیده، پراکنده؛ منطبق با سرنخ حاضر.

ولنگار — ۷ حرف

بی‌مبالات و بی‌قید؛ بیشتر وصف انسان، رفتار یا شیوه اداره امور است.

ولاو — ۴ حرف

صورت قدیمی و کم‌کاربرد؛ تنها با چهار خانه و تأیید تقاطع‌ها قابل طرح است.

مرز معنایی با «پرت و پلا»

«پخش و پلا» و «پرت و پلا» در برخی فرهنگ‌ها و کاربردهای قدیمی به‌عنوان تعبیرهای نزدیک آمده‌اند، اما در فارسی امروز همیشه یکسان فهمیده نمی‌شوند. «پخش و پلا» معمولاً تصویری عینی از اشیای نامرتب یا اجزای پراکنده می‌سازد؛ «پرت و پلا» افزون بر پراکندگی، بسیار وقت‌ها برای سخن بی‌ربط، چرند یا نامنسجم به کار می‌رود. پس اگر سرنخ درباره «حرف‌های بی‌معنی» باشد، جواب‌هایی مانند «چرند» یا «هذیان» مطرح می‌شوند؛ ولی در سرنخ کوتاهِ حاضر، معنی مکانی و ظاهریِ پراکندگی مد نظر است و «ولو» انتخاب دقیق‌تری است.

دو تصویر متفاوت

«کتاب‌ها پخش و پلاست» یعنی کتاب‌ها در جاهای مختلف و بی‌نظم افتاده‌اند؛ اینجا «ولو» معادل خوبی است.

«حرف‌هایش پرت و پلا بود» یعنی سخنانش بی‌ربط یا نامعقول بود؛ در اینجا «ولو» جانشین طبیعی و دقیقی نیست.

چه زمانی پاسخ دیگری را انتخاب کنیم؟

سه خانه و معنی بی‌نظمی: «ولو» را انتخاب کنید؛ این دقیق‌ترین ترکیبِ طول، لحن و معنی است.
چهار خانه و اشاره به صورت قدیمی: «ولاو» را فقط با تأیید حروف تقاطعی در نظر بگیرید.
پنج خانه و لحن رسمی: «متفرق» ممکن است مناسب باشد؛ «منتشر» فقط وقتی کاربرد انتشار و گسترش مطرح است.
شش خانه و تأکید بر پاشیدگی: «پاشیده» گزینه‌ای طبیعی است، به‌خصوص برای ذرات یا اجزای فیزیکی.
هفت خانه و تعریف خنثی: «پراکنده» روشن‌ترین معادل عمومی است.

این مقایسه نشان می‌دهد که مترادف‌بودن به‌تنهایی کافی نیست. جدول‌ساز معمولاً واژه‌ای را می‌خواهد که هم طول درست داشته باشد، هم با لحن سرنخ هم‌سطح باشد و هم دقیقاً همان جنبه معنایی را منتقل کند. «پخش و پلا» لحنی خودمانی و تصویری دارد؛ «ولو» نیز کوتاه، خودمانی و تصویری است.

کنترل نهایی پیش از ثبت در جدول

پاسخ را به صورت «ولو» بنویسید، نه «و لو»، نه «وِلو» با علامت کسره در خانه‌ها و نه «ولّو» با تشدید. شکل معیار برای ورود در شبکه همان سه حرف ساده است. اگر حرف تقاطعیِ وسط «ل» باشد و ابتدا یا انتهای پاسخ «و» درآید، ساختار واژه به‌سرعت تأیید می‌شود.

تنها دلیل جدی برای کنارگذاشتن این جواب، ناسازگاری قطعی با تعداد خانه‌ها یا چند حرف تقاطعی معتبر است. یک تقاطع مشکوک را نباید فوراً بر پاسخ معناییِ قوی مقدم دانست؛ اما اگر طول پاسخ پنج، شش یا هفت خانه است، باید از ابتدا سراغ معادل متناسب با همان طول رفت.

پاسخ نهایی «پخش و پلا در جدول»: ولو
این جواب سه‌حرفی در خوانش وِلو به معنی «ریخته و پاشیده، پراکنده و رهاشده» است. املای آن در جدول «ولو» است و نباید با «وَلو» به معنی «اگرچه» اشتباه شود.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.