پرش به محتوای اصلی

خرقه در جدول

۸ دقیقه مطالعه
پاسخ مستقیم:شولا
چهار حرف: ش، و، ل، ا
«شولا» دقیق‌ترین پاسخ رایج برای سرنخ «خرقه» در جدول است. شولا نام نوعی بالاپوش و جامهٔ رویی است و در کاربردهای لغوی و جدولی می‌تواند به خرقه، به‌ویژه جامهٔ ساده و درویشانه، اشاره کند. پاسخ قبلیِ «ردا» از نظر معنایی بی‌ارتباط نبود، اما برای این سرنخِ مستقل، «شولا» جواب شناخته‌شده‌تر و اختصاصی‌تری است.

پاسخ خرقه در جدول چند حرف است؟

پاسخ اصلی این صفحه شولا و دارای چهار حرف است. در شمارش خانه‌های جدول، هر نویسه یک خانه می‌گیرد و واژه بدون فاصله، نیم‌فاصله یا نشانهٔ اضافی نوشته می‌شود:

شولا

الگوی کامل پاسخ: ش ـ و ـ ل ـ ا

جواب منتخبشولا
تعداد حروف۴ حرف
نوع واژهاسمِ پوشاک و بالاپوش

چرا «شولا» پاسخ دقیق‌تری است؟

«خرقه» در معنای اصلی خود جامه‌ای ساده، خشن، پشمین یا وصله‌دار است که در متون عرفانی با پوشش صوفیان و درویشان پیوند دارد. «شولا» نیز به بالاپوشی بلند یا پوششی روی لباس گفته می‌شود و در فرهنگ‌های فارسی در کنار خرقه، پشمینه و جامهٔ درویشی قرار می‌گیرد. همین هم‌پوشانی معنایی سبب شده است جدول‌سازان برای سرنخ کوتاه «خرقه» از جواب چهارحرفی «شولا» استفاده کنند.

نکتهٔ مهم این است که رابطهٔ «خرقه» و «شولا» همیشه رابطهٔ دو واژهٔ کاملاً یکسان در همهٔ جمله‌ها نیست. خرقه بار عرفانی و تاریخی پررنگ‌تری دارد، در حالی که شولا می‌تواند به هر بالاپوش یا جامهٔ رویی نیز گفته شود. بااین‌حال در زبان فشردهٔ جدول، جایی که سرنخ معمولاً یک مترادف یا معادل نزدیک می‌خواهد، این دو واژه به اندازهٔ کافی به هم نزدیک‌اند و «شولا» پاسخ تثبیت‌شده‌تری به شمار می‌آید.

نتیجهٔ ویرایشی: برای صفحه‌ای با عنوان دقیق «خرقه در جدول»، بهتر است «شولا» پاسخ اصلی باشد و «ردا»، «دلق» و «مرقع» فقط به‌عنوان گزینه‌های وابسته به تعداد خانه‌ها و حروف تقاطعی توضیح داده شوند.

معنی «شولا» و نسبت آن با خرقه

شولا جامه‌ای است که روی لباس‌های دیگر پوشیده می‌شود؛ چیزی در حوزهٔ معنایی بالاپوش، روپوش، پشمینه و خرقه. در توصیف پوشاک قدیمی، شولا معمولاً لباسی ساده و پوشاننده است و می‌تواند با زندگی روستایی، شبانی یا درویشی همراه شود. بنابراین وقتی سرنخ فقط «خرقه» است و چهار خانه در اختیار دارید، «شولا» از نظر معنی و طول به‌خوبی با شبکه جور درمی‌آید.

خرقه در متون عرفانی معنایی ویژه‌تر دارد: جامه‌ای که نشانهٔ فقر، زهد یا وابستگی به طریقت دانسته می‌شد و گاهی از پارچهٔ خشن یا تکه‌های وصله‌شده ساخته می‌شد. شولا الزاماً همهٔ این بار نمادین را با خود ندارد، اما از نظر شکل پوشش و جایگاه آن به‌عنوان جامهٔ رویی، نزدیک‌ترین جواب چهارحرفیِ رایج برای جدول است.

در حل این سرنخ، باید میان «تعریف فرهنگ‌نامه‌ایِ دقیق» و «معادل قراردادی در جدول» تفاوت گذاشت. جدول معمولاً کوتاه‌ترین واژهٔ جاافتاده‌ای را می‌خواهد که هم از نظر معنی قابل دفاع باشد و هم در خانه‌ها بنشیند؛ در اینجا آن واژه «شولا» است.

املای درست شولا

املای معیار پاسخ شولا است: با «ش» آغاز می‌شود، پس از آن «و» می‌آید، حرف سوم «ل» و حرف پایانی «ا» است. صورت‌هایی مانند «شوله»، «شولا‌ء» یا «شولاه» برای این معنا درست نیستند. در جدول نیز حرکت‌های کوتاه نوشته نمی‌شوند؛ بنابراین حتی اگر واژه را با تلفظ «شُولا» بخوانیم، روی شبکه فقط همان چهار حرفِ «شولا» قرار می‌گیرد.

  • حرف اول: ش؛ اگر تقاطع حرف نخست را «ش» داده باشد، شولا بسیار محتمل است.
  • حرف دوم: و؛ این حرف نوشته می‌شود و نباید به‌دلیل تلفظ پیوسته حذف شود.
  • حرف سوم: ل؛ اشتباه گرفتن آن با «ر» پاسخ را به واژهٔ دیگری تبدیل می‌کند.
  • حرف آخر: ا؛ واژه با الف پایان می‌یابد، نه با ه یا ی.

مقایسه با پاسخ‌های نزدیک

برای «خرقه» چند مترادف و هم‌معنای نزدیک وجود دارد، اما همهٔ آن‌ها ارزش یکسانی برای این سرنخ ندارند. تفاوت اصلی در تعداد حروف، میزان اختصاصی‌بودن معنا و کاربرد رایج در جدول است.

شولاپاسخ اصلی · ۴ حرف

بالاپوش و جامهٔ رویی؛ معادل رایج و شناخته‌شدهٔ «خرقه» در جدول‌های فارسی. برای سرنخِ بدون توضیح اضافه، انتخاب نخست است.

دلق۳ حرف

از نظر فضای عرفانی بسیار نزدیک است: خرقه یا جامهٔ پشمین و وصله‌دارِ درویشان. وقتی سه خانه دارید یا الگوی «د ـ ل ـ ق» از تقاطع‌ها به دست آمده، دلق می‌تواند از شولا دقیق‌تر باشد.

ردا۳ حرف

بالاپوشی که روی لباس می‌پوشند. با خرقه هم‌حوزه است، اما معنای آن عمومی‌تر و کمتر وابسته به جامهٔ صوفیانه است. برای سرنخ «جبه و خرقه» یا شبکهٔ سه‌خانه‌ای مناسب‌تر است.

مرقع۴ حرف

جامهٔ وصله‌دار و رنگارنگِ صوفیان؛ از نظر تاریخی به خرقه نزدیک است. بااین‌حال «مرقع» معنای دیگری مانند مجموعهٔ قطعات خط و نقاشی هم دارد و در سرنخ‌های دقیق‌تر معمولاً با اشاره به «وصله‌دار» یا «جامهٔ درویشی» می‌آید.

جبه۳ حرف

جامه‌ای بلند و گشاد که روی لباس می‌پوشند. از نظر پوشاک به ردا و خرقه نزدیک است، ولی برای سرنخ سادهٔ «خرقه» معمولاً اولویت کمتری از شولا و دلق دارد.

جامه۴ حرف

واژه‌ای بسیار عام برای لباس است. طول آن با شولا برابر است، اما سرنخ «خرقه» معنایی خاص‌تر از «جامه» دارد؛ پس بدون حمایت حروف تقاطعی، جامه انتخاب ضعیف‌تری است.

انتخاب پاسخ با حروف تقاطعی

وجود چند واژهٔ نزدیک به این معنا نیست که پاسخ نامشخص است. شکل شبکه معمولاً در چند ثانیه گزینهٔ درست را جدا می‌کند. اگر چهار خانه دارید و حرف اول «ش» یا حرف سوم «ل» است، «شولا» تقریباً بی‌رقیب می‌شود. اگر سه خانه دارید، باید میان «دلق»، «ردا» و «جبه» بر پایهٔ حروف معلوم تصمیم بگیرید.

ش و _ ا

حرف گمشده «ل» است و پاسخ کامل «شولا» می‌شود.

_ و ل ا

با معنای خرقه، حرف نخست «ش» و جواب «شولا» است.

د _ ق

در یک پاسخ سه‌حرفی، این الگو به «دلق» می‌رسد؛ گزینه‌ای با بار صوفیانهٔ قوی‌تر.

ر د _

این الگو «ردا» را می‌سازد؛ بالاپوشی عمومی‌تر که گاهی به‌جای خرقه می‌آید.

م ر ق _

حرف آخر «ع» است و پاسخ «مرقع» خواهد بود؛ معمولاً وقتی بر وصله‌داربودن جامه تأکید شده باشد.

چرا پاسخ قبلی «ردا» کافی نبود؟

«ردا» از نظر لغوی غلط نیست؛ ردا نوعی بالاپوش است و در برخی فرهنگ‌ها «خرقه» نیز در تعریف آن آمده است. مشکل پاسخ قبلی این بود که یک گزینهٔ سه‌حرفی و نسبتاً عام را بدون مقایسه با جواب رایج‌ترِ چهارحرفی به‌عنوان تنها پاسخ معرفی می‌کرد. همچنین توضیح موجود دربارهٔ خود واژه‌ها اطلاعات اندکی داشت و بیشتر به توصیه‌های عمومی حل جدول می‌پرداخت.

برای اصلاح این ضعف، پاسخ اصلی باید بر مبنای صورت رایج سرنخ انتخاب شود: «خرقه» در جدول، وقتی تعداد خانه‌ها ذکر نشده، غالباً با «شولا» پاسخ داده می‌شود. سپس باید روشن شود که «دلق» از نظر معنای صوفیانه بسیار دقیق است، «ردا» بالاپوشی عمومی‌تر است و انتخاب نهایی در جدول واقعی با طول و تقاطع‌ها قطعی می‌شود. این شیوه هم جواب مستقیم می‌دهد و هم مانع می‌شود کاربر در برابر شبکه‌ای سه‌خانه‌ای سردرگم بماند.

تفاوت خرقه، شولا و دلق در کاربرد

خرقه واژه‌ای با بار تاریخی و عرفانی است. در شعر فارسی، خرقه می‌تواند نماد زهد، تصوف، ریا یا ترک تعلق باشد؛ بنابراین همیشه فقط نام یک لباس معمولی نیست. ترکیب‌هایی مانند خرقه‌پوش، خرقه‌سوزی و خرقهٔ درویشی نیز همین زمینه را نشان می‌دهند.

شولا بیشتر نام خودِ پوشش است: بالاپوش یا جامه‌ای که روی لباس می‌افتد. این واژه در جدول به‌سبب کوتاهی، وضوح و نزدیکی معنایی با خرقه بسیار کاربردی است. اگر سرنخ فقط یک واژه باشد و چهار خانه داشته باشیم، شولا طبیعی‌ترین انتخاب است.

دلق به جامهٔ خشن، کهنه یا وصله‌دارِ درویشان گفته می‌شود و از این جهت از شولا هم به تصویر سنتی خرقه نزدیک‌تر است؛ اما سه حرف دارد. به همین دلیل در جدول‌های سه‌خانه‌ای یا در سرنخ‌هایی مانند «جامهٔ درویشان»، «خرقهٔ صوفی» و «پشمینهٔ وصله‌دار» احتمال دلق بالا می‌رود.

سرنخ‌های مشابه و مرز پاسخ‌ها

جدول‌ساز ممکن است با تغییر بسیار کوچکی در عبارت، جواب دیگری را هدف بگیرد. «خرقه» به‌تنهایی معمولاً شولاست؛ «خرقهٔ درویشی» می‌تواند شولا یا دلق باشد؛ «جامهٔ وصله‌دار صوفیان» بیشتر به دلق یا مرقع اشاره می‌کند؛ «بالاپوش» ممکن است ردا، جبه، شولا یا پالتو باشد؛ و «جبه و خرقه» اغلب به ردا می‌رسد. پس واژه‌های نزدیک را نباید بدون توجه به دامنهٔ دقیق سرنخ جابه‌جا کرد.

همین تمایز ظریف، ارزش حروف تقاطعی را بالا می‌برد. برای نمونه، چهارخانه‌ای بودن به‌تنهایی شولا را قطعی نمی‌کند، چون «مرقع» و «جامه» نیز چهار حرف دارند؛ اما ترکیب طول با یک حرف شاخص مانند «و» در خانهٔ دوم یا «ل» در خانهٔ سوم، انتخاب را روشن می‌کند. در مقابل، اگر حرف دوم «ر» باشد و چهار خانه داشته باشید، «مرقع» محتمل‌تر می‌شود.

جمع‌بندی پاسخ

جواب اصلی خرقه در جدول: شولا است؛ واژه‌ای چهارحرفی با املای «ش و ل ا».

در شبکه‌های دیگر، بسته به تعداد خانه‌ها، دلق برای خرقهٔ صوفیانه، ردا برای بالاپوش عمومی و مرقع برای جامهٔ وصله‌دار می‌توانند پاسخ‌های مرتبط باشند. بااین‌حال برای همین سرنخِ کوتاه و بدون قید، «شولا» دقیق‌ترین انتخاب است.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.