پرش به محتوای اصلی

پیمودن در جدول

۸ دقیقه مطالعه
پاسخ مستقیمعبور۴ حرف

برای سرنخ مستقل «پیمودن»، «عبور» دقیق‌ترین جواب جدولی است؛ طول‌های دیگر می‌توانند پاسخ‌های جایگزین داشته باشند.

سرنخ «پیمودن» در ظاهر ساده است، اما یک ابهام واقعی دارد: این مصدر در فارسی هم به معنای گذشتن از راه و طی‌کردن مسافت به کار می‌رود و هم در کاربردهای قدیمی‌تر معنای اندازه‌گرفتن، مساحت‌کردن یا پیمانه‌کردن دارد. در جدول‌های عمومی، وقتی هیچ قرینه‌ای درباره اندازه، پیمانه یا مساحت دیده نمی‌شود، معنای حرکتیِ واژه ارجح است. بر همین مبنا، جواب منتخب این صفحه «عبور» است.

نتیجه نهایی: عبورانتخاب اصلی

«عبور» چهار حرف دارد و مفهوم گذشتن از مسیر یا پشت سر گذاشتن آن را منتقل می‌کند. این پاسخ از نظر کاربرد جدولی فشرده، روشن و مستقل است؛ یعنی برخلاف «طی»، برای کامل‌شدن به فعل کمکیِ «کردن» وابسته نیست. بااین‌حال اگر شبکه دو، هفت یا نه خانه داشته باشد، باید به‌ترتیب «طی»، «نوردیدن» یا «درنوردیدن» را نیز بررسی کرد.

چیدمان پاسخ در چهار خانهاز راست به چپ
عبور

پیمودن دقیقاً چه معنایی می‌دهد؟

در جمله‌ای مانند «کاروان بیابان را پیمود»، فعل «پیمود» به معنای گذشتن از بیابان، طی‌کردن آن یا پشت سر گذاشتن مسافت است. «عبور» همین هسته معنایی را در قالب یک اسم‌مصدر کوتاه بازمی‌سازد و به همین دلیل در زبان فشرده جدول پذیرفتنی است. با این حال، همه کاربردهای «پیمودن» یکسان نیستند و تشخیص معنای مورد نظر، از انتخاب پاسخ اشتباه جلوگیری می‌کند.

۱

گذشتن و طی‌کردن

معنای رایج امروز و مناسب‌ترین خوانش برای سرنخ مستقل. پاسخ منتخب در این معنا «عبور» است.

۲

اندازه‌گرفتن

کاربردی قدیمی‌تر که در ترکیب‌هایی مربوط به طول، زمین یا مساحت دیده می‌شود و بدون قرینه نباید معنای اصلی جدول فرض شود.

۳

پیمانه‌کردن

معنایی مرتبط با سنجش مقدار یا ریختن با پیمانه؛ این معنا نیز به نشانه‌ای مانند جام، پیمانه، کیل یا مقدار نیاز دارد.

پس انتخاب «عبور» یک حدس صرف بر پایه شباهت واژه‌ها نیست. صورت سرنخ، نبودِ مفعول یا قرینه تخصصی و شیوه رایج کوتاه‌سازی مصدرها در جدول، همگی معنای «گذشتن» را تقویت می‌کنند. اگر خود سرنخ عبارتی مانند «پیمودن زمین با ابزار» یا «پیمودن غله» بود، پاسخ باید در شاخه اندازه‌گیری یا پیمانه‌کردن جست‌وجو می‌شد.

مقایسه پاسخ‌های واقعاً مرتبط بر اساس تعداد حروف

پاسخ‌های نزدیک را نباید در یک ردیف و بدون توضیح کنار هم گذاشت؛ زیرا هرکدام طول، نقش دستوری و دامنه کاربرد متفاوتی دارند. فهرست زیر نشان می‌دهد هر گزینه دقیقاً در چه شبکه‌ای ارزش بررسی دارد.

۲ حرفطی

کوتاه‌ترین بدل رایج است. از نظر معنی به «پیمودن» نزدیک است، اما در نثر معمول بیشتر در ترکیب «طی کردن» کامل می‌شود. برای دو خانه انتخاب مناسبی است.

۴ حرفعبور

پاسخ اصلی این مدخل. مستقل، شناخته‌شده و مناسب معنای گذشتن از مسیر است. الگوی حروف آن «ع ب و ر» است.

۶ حرفسپردن

در ترکیب «راه سپردن» هم‌معنای پیمودن راه است. برای سرنخِ تنها کمی وابسته به قرینه است و باید با حروف تقاطعی تأیید شود.

۶ حرفپوییدن

بر حرکت و رفتن دلالت دارد و رنگ ادبی‌تری دارد. از نظر معنایی نزدیک است، ولی در پاسخ‌نامه‌های عمومی معمولاً پس از گزینه‌های روشن‌تر سنجیده می‌شود.

۷ حرفنوردیدن

مصدر کامل و هم‌معنای دقیقِ طی‌کردن است. اگر شبکه هفت خانه دارد، از جدی‌ترین گزینه‌هاست؛ املای درست آن «نوردیدن» است.

۹ حرفدرنوردیدن

صورت ادبی‌تر و پرقدرت‌تر برای پشت سر گذاشتن راه، دشت یا فاصله. طول زیاد آن سبب می‌شود تنها در شبکه نه‌خانه‌ای مطرح باشد.

تمایز مهم: «سفر» و «سلوک» بیشتر پاسخِ سرنخ «راه پیمودن» هستند، نه لزوماً پاسخِ سرنخ مستقل «پیمودن». افزوده‌شدن واژه «راه» می‌تواند نقش دستوری و دامنه معنایی سؤال را عوض کند؛ بنابراین نباید پاسخ‌های آن سرنخ را بی‌واسطه به این مدخل منتقل کرد.

چرا «طی، نوردیدن» پاسخ نهایی دقیقی نبود؟

قرار دادن «طی» و «نوردیدن» کنار یکدیگر بدون اعلام طول و اولویت، حل‌کننده را میان دو جواب کاملاً متفاوت رها می‌کند. «طی» دو حرف دارد و غالباً بخشی از مصدر مرکب «طی کردن» است؛ «نوردیدن» هفت حرف و خود یک مصدر کامل است. هیچ شبکه‌ای نمی‌تواند هر دو را هم‌زمان بپذیرد. افزون بر این، پاسخ چهارحرفی «عبور» که در کاربرد جدولی برای همین سرنخ مناسب است، در آن چینش نادیده می‌ماند.

بازنویسی درست باید یک جواب اصلی ارائه کند و سپس بدیل‌ها را بر پایه تعداد خانه و الگوی تقاطع مرتب سازد. به همین دلیل در این صفحه «عبور» در جایگاه نخست آمده و «طی»، «سپردن»، «پوییدن»، «نوردیدن» و «درنوردیدن» تنها به‌عنوان گزینه‌های مشروط توضیح داده شده‌اند.

املای درست «عبور» و خطاهای محتمل

صورت معیار

عبورع + ب + و + ر

واژه با حرف «ع» آغاز می‌شود و «و» در جایگاه سوم قرار دارد. هیچ فاصله، نیم‌فاصله یا نشانه اضافه‌ای در آن نیست. در شمارش جدول نیز دقیقاً چهار خانه می‌گیرد.

صورت‌های نادرست

این شکل‌ها از تلفظ شنیداری یا حذف حرف آغازین پدید می‌آیند و نباید وارد شبکه شوند.

ابورعبوورعبُر

تلفظ روزمره ممکن است حضور «ع» را کم‌رنگ کند، اما املا بر پایه تلفظ حدسی تغییر نمی‌کند. همچنین کشیده‌شنیدن واکه «و» مجوز نوشتن دو «و» نیست. صورت معیار تنها «عبور» است.

تطبیق پاسخ با حروف تقاطعی

در یک جواب چهارخانه‌ای، حتی دو حرف معلوم معمولاً برای تشخیص کافی است. الگوهای زیر از رایج‌ترین حالت‌های نیمه‌کامل هستند و نشان می‌دهند چه زمانی «عبور» بر گزینه‌های دیگری مانند «گذر» برتری پیدا می‌کند.

ع ـ و ر

وجود «ع» در ابتدا و «و، ر» در پایان تقریباً پاسخ را قطعی می‌کند؛ حرف دوم «ب» خواهد بود.

ـ ب و ـ

الگوی میانی «ب و» با «عبور» سازگار است. حرف آغازین را از تقاطع عمودی و حرف پایانی را از تقاطع دیگر کنترل کنید.

ع ب ـ ر

در این حالت خانه سوم «و» است. جایگزین رایجی با همین الگو و همین معنای دقیق وجود ندارد.

ـ ـ و ر

پایان «ور» به‌تنهایی کافی نیست، اما همراه با معنای پیمودن، «عبور» را به گزینه‌ای بسیار قوی تبدیل می‌کند.

اگر شبکه چهار خانه دارد اما یکی از تقاطع‌ها «گذر» را پیشنهاد می‌کند، تفاوت معنایی را بسنجید: «گذر» بیشتر خودِ عمل یا محل گذشتن را می‌رساند، در حالی که «عبور» در پاسخ به مصدر «پیمودن» مستقیم‌تر است. با این حال در جدول، حروف قطعی شبکه بر ترجیح واژه‌نامه‌ای مقدم‌اند.

مرز این سرنخ با عبارت‌های شبیه

«راه پیمودن»

ممکن است به «سفر»، «سلوک» یا «راه سپردن» اشاره کند. حضور «راه» سرنخ را از یک مصدر ساده به یک عمل یا شیوه حرکت تبدیل می‌کند.

«پیمایش»

در متن فنی می‌تواند حرکت در صفحه، داده یا مسیر باشد. «پیمایش» هم‌خانواده است، اما همیشه جانشین مستقیم «پیمودن» در جدول نیست.

«طی مسافت»

این عبارت به‌طور روشن معنای حرکتی را فعال می‌کند و پاسخ‌هایی مانند «عبور»، «نوردیدن» یا «راه رفتن» را تقویت می‌کند.

«اندازه گرفتن»

این سرنخ به معنای کهن‌تر «پیمودن» نزدیک می‌شود و جواب‌هایی مانند «سنجش» یا «مساحی» را مطرح می‌کند؛ اما جهت تعریف برعکس مدخل حاضر است.

کاربرد پاسخ در جمله و تفاوت لحن

در زبان عادی می‌گوییم «مسیر را پیمود» یا «از مسیر عبور کرد». دو عبارت از نظر رویداد اصلی نزدیک‌اند، اما ساخت دستوری یکسانی ندارند: «پیمودن» معمولاً مفعول مستقیم می‌گیرد، در حالی که «عبور کردن» اغلب با «از» می‌آید. جدول کلمات متقاطع الزاماً هم‌ارزی دستوری کامل نمی‌خواهد و گاهی اسم‌مصدر را در برابر مصدر قرار می‌دهد؛ مهم این است که هسته معنایی مشترک، یعنی گذشتن و پشت سر گذاشتن مسیر، حفظ شود.

«نوردیدن» و «درنوردیدن» لحن ادبی‌تر و تصویری‌تری دارند: «دشت را درنوردید» حرکت گسترده و پیوسته را القا می‌کند. «طی» خنثی و فشرده است، اما معمولاً در بافت «طی کردن مسیر» شنیده می‌شود. «سپردن» نیز بدون واژه «راه» ممکن است به معنی واگذارکردن فهمیده شود؛ ازاین‌رو به قرینه بیشتری نیاز دارد. این تفاوت‌های کاربردی دلیل دیگری است که «عبور» را برای چهار خانه، گزینه‌ای روشن‌تر می‌کند.

راهنمای تصمیم نهایی برای همین سرنخ

  • اگر پاسخ چهار خانه دارد، ابتدا «عبور» را وارد کنید و الگوی «ع ب و ر» را با تقاطع‌ها بسنجید.
  • اگر پاسخ دو خانه دارد، «طی» محتمل‌ترین صورت کوتاه است؛ آن را به شکل «طی» و بدون فاصله بنویسید.
  • اگر هفت خانه دارد و سرنخ لحن فعلی یا ادبی دارد، «نوردیدن» را جدی بررسی کنید.
  • اگر نه خانه دارد، «درنوردیدن» از نظر معنی و طول تطابق کامل‌تری دارد.
  • اگر سرنخ شامل «راه»، «طریقت»، «مسافت»، «پیمانه» یا «اندازه» است، آن را سرنخی متفاوت بدانید و پاسخ را از نو ارزیابی کنید.

جمع‌بندی دقیق: جواب اصلی «پیمودن در جدول» عبور است؛ واژه‌ای چهارحرفی با املای «ع ب و ر». «طی» برای دو خانه و «نوردیدن» برای هفت خانه گزینه‌های معتبر بعدی‌اند، اما بدون دانستن طول شبکه نباید همه این واژه‌ها را پاسخ‌های هم‌سطح معرفی کرد.

ترتیب پیشنهادی بررسی: عبور ← طی ← نوردیدن ← سپردن یا پوییدن ← درنوردیدن؛ انتخاب نهایی همیشه باید با تعداد خانه‌ها و حروف قطعی تقاطع سازگار باشد.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.