برای سرنخ «سزاوار و شایسته»، پاسخ ذخیرهشده و اصلی این صفحه جدیر، شایان است. هر دو واژه به معنی لایق، درخور، قابل و سزاوار هستند و در جدولهای فارسی برای سرنخهای مربوط به شایستگی زیاد دیده میشوند.
سزاوار و شایسته در جدول چیست؟
جواب اصلی «سزاوار و شایسته در جدول» جدیر، شایان است. «جدیر» واژهای عربیریشه است و در فارسی به معنی شایسته، سزاوار، لایق و درخور به کار میرود. «شایان» نیز واژهای فارسی از خانواده «شایستن» است و معنای شایسته، سزاوار و درخور دارد.
اگر جدول شما چهار خانه داشته باشد، «جدیر» گزینه مهمی است. اگر پنج خانه داشته باشد، «شایان» بسیار محتمل است. با این حال، سرنخهای نزدیک ممکن است جوابهایی مانند لایق، قابل، درخور، اهل، روا، برازنده یا فراخور هم داشته باشند.
معنی جدیر و شایان
جدیر یعنی شایسته، سزاوار و لایق. این واژه بیشتر در متنهای رسمی یا ادبی دیده میشود؛ مانند «جدیر به ذکر» یعنی شایسته یادآوری.
شایان یعنی درخور، لایق و سزاوار. در ترکیبهایی مانند «شایان توجه»، «شایان تقدیر» و «شایان ذکر» کاربرد زیادی دارد.
لایق یکی از سادهترین مترادفهاست و به کسی یا چیزی گفته میشود که شایستگی دریافت یا انجام کاری را دارد.
درخور یعنی مناسب، شایسته و مطابق شأن یا موقعیت؛ برای سرنخهای رسمیتر بسیار کاربردی است.
جدیر یا شایان؛ کدام را بنویسیم؟
هر دو پاسخ درستاند، اما انتخاب نهایی به تعداد خانهها و حروف تقاطعی بستگی دارد. «جدیر» چهار حرف دارد و با ج شروع میشود. «شایان» پنج حرف دارد و با ش شروع میشود. اگر حروف جدول به شما ج، د، ی، ر میدهد، جدیر مناسبتر است؛ اگر ش، ا، ی، ا، ن دارید، شایان را بنویسید.
پاسخ بر اساس تعداد خانهها
در جدول کلمات، طول پاسخ همیشه یکی از بهترین راهنماهاست. برای سرنخ «سزاوار و شایسته»، چند گزینه رایج را میتوانید با تعداد خانهها بسنجید.
روا، اهل
جدیر، لایق، قابل
شایان، درخور، فراخور، برازنده
در بعضی جدولها، «روا» برای شایسته و سزاوار میآید، بهخصوص وقتی منظور جایز یا درست بودن کاری باشد. «اهل» هم در عبارتهایی مثل «اهل این کار» به معنی شایسته و دارای صلاحیت است. اما در این عنوان، پاسخ مستقیم همان جدیر و شایان است.
تفاوت شایسته، سزاوار و لایق
«شایسته» بیشتر به داشتن صلاحیت، زیبندگی یا درست بودن اشاره دارد. «سزاوار» یعنی کسی یا چیزی درخور دریافت چیزی است؛ مثلاً سزاوار احترام یا سزاوار پاداش. «لایق» هم بر توانایی و شایستگی فرد یا چیز تأکید میکند. این سه واژه بسیار نزدیکاند و در جدولها گاهی به جای هم میآیند.
«شایان» معمولاً در ترکیبهای رسمی و ادبی خوشنشین است؛ مثل شایان تقدیر یا شایان توجه. «جدیر» نیز بیشتر در ترکیبهایی مثل جدیر به ذکر دیده میشود و به همین دلیل برای جدولهای ادبیتر یا واژهمحور گزینه خوبی است.
گزینههای مشابه در جدول
اگر پاسخهای اصلی با جدول شما هماهنگ نبودند، این واژهها را هم بررسی کنید. همه آنها در میدان معنایی شایستگی و سزاواری قرار میگیرند.
- لایق: بسیار رایج برای شایسته و سزاوار.
- درخور: یعنی مناسب، شایسته و مطابق شأن.
- قابل: به معنی دارای ارزش یا شایسته؛ مثل قابل احترام.
- اهل: در برخی سرنخها به معنی شایسته و دارای صلاحیت.
- روا: یعنی جایز، درست یا سزاوار.
- برازنده: یعنی زیبنده و مناسبِ شأن.
- فراخور: یعنی مطابق و مناسب با چیزی.
- زیبنده: یعنی شایسته و مناسب از نظر شأن یا ظاهر.
- مستحق: یعنی سزاوار دریافت پاداش، مجازات یا توجه.
چطور پاسخ را قطعی کنیم؟
حروف اول هم کمک بزرگی میکنند. اگر پاسخ با ج شروع شود، جدیر بسیار محتمل است. اگر با ش شروع شود و پنج خانه داشته باشد، شایان را وارد کنید. اگر سرنخ فقط «شایسته» باشد و حروف با ل شروع شود، لایق هم گزینه مهمی خواهد بود.
جمعبندی پاسخ سزاوار و شایسته در جدول
پاسخ اصلی «سزاوار و شایسته در جدول» جدیر، شایان است. جدیر واژهای رسمیتر و عربیریشه به معنی لایق و شایسته است، و شایان واژهای فارسی به معنی درخور، سزاوار و شایسته.
اگر تعداد خانهها یا حروف تقاطعی متفاوت بود، گزینههایی مثل لایق، درخور، قابل، اهل، روا، برازنده، فراخور، زیبنده و مستحق را هم بررسی کنید. با این حال، برای این عنوان، پاسخ مستقیم و ذخیرهشده همان «جدیر، شایان» است.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد!